Tapety
J. Kurowicki
Tapety w swojej książce Kultura jako źródło piękna nazywa Internet światem obramowanym estetycznie. Świat w Sieci przypomina bowiem światy kreowane w literaturze czy nauce i podobnie jak one nie istnieje on rzeczywiście. Jednak tę jego nierealność niejako bierzemy w nawias, traktując go często jak świat prawdziwy. Autor wyraża również
Tapety przekonanie, iż człowiek, żyjąc pomiędzy dwoma światami, będzie przenosić nawyki nabyte w jednym z nich, do drugiego. W Sieci przyzwyczajamy się do funkcjonowania pośród przedmiotów wirtualnych (co nie znaczy, że nieprawdziwych). Przyzwyczajamy się do nowych norm moralnych i obyczajowych, do szanowania nowych wartości. Człowiek Sieci będzie uznawał inne wartości i będzie inaczej konstruował siebie i swoje życie. Przestrzeń
Tapety zostanie zniwelowana poprzez Sieć wszędzie będzie blisko.
Owo obramowanie estetyczne zdaniem J. Kurowickiego (1997, s. 96) narusza ład życiowych standardów i stereotypów, mąci porządek codzienności, kwestionuje prawomocność i prawdziwość tego,
Tapety co widziane jest jako zwykłe, utarte, odruchowe. (
) Unicestwia doraźność realności.
Należy tu zwrócić uwagę na fakt, iż przebywanie w wirtualnej rzeczywistości stwarza ogromne możliwości w kreowaniu własnego wizerunku i tzw. osobowości sieciowej (Sienko M., 2002, s. 65). Dla innych ludzi w Sieci istniejemy tylko poprzez to, co sami im pokażemy. W środowiskach tekstowych istniejemy tylko poprzez nasze własne słowa. Znikają problemy związane z wyglądem. Na podstawie tego, co napiszemy, inni internauci
Tapety kształtują swoje wyobrażenie o naszej osobie. Każdy nasz list oceniany jest pod względem treści i formy. Każde słowo jest uważnie obserwowane, bo jest to jedyne, co można obserwować. Nad słowami zaś każdy z nas ma ograniczoną kontrolę. Wszystko to pozwala na
Tapety dość dużą swobodę w kreowaniu swojego wizerunku czyli właściwie tego, kim w Sieci jesteśmy. Tu właśnie mamy miejsce na stworzenie osobowości sieciowej. Wielu daje ponieść się nowym możliwościom, myślą, że nie ma granic. Tworzą twarze zupełnie niepodobne do nich samych próbują udawać kogoś, kim nie są. Inni próbują rekompensować sobie kompleksy czy poczucie niższości. Jeszcze inni tylko mocno obcinają swoją
Tapety osobowość, w Sieci prezentując tylko jedną z używanych w realnym życiu twarzy. Wielu też znajduje po prostu zabawę w udawaniu kogoś, kto na przykład jest innej płci (M. Sienko, 2002, s. 66).
Szybkie menu